నేను పుడమిని దాహంతో దహించిపోతూ నీటి చుక్క కోసం నోరెళ్ళబెట్టి ఆకాశంవైపు ఆశగా ఎదురు చూస్తున్నాను నా ప్రియుడు నీలిమేఘుడు వస్తాడనీ తన చల్లని స్పర్శ అందిస్తాడనీను…
యుక్త వయస్సులో ఆడుతూ పాడుతూ ఎదిగే చిన్నారులపై శరీరంలో జరిగే ఓ మార్ప దయా దాక్షిణ్యం చూపక కర్కశంగా నిర్దాక్షిణ్యంగా దాడి చేస్తుంది.. తెలిసీ తెలియని వయస్సు
ఎంతని కప్పుకోను నీ తలపులను నిద్దురేలేని కనుపాపలో నీ రుాపమై పలకరిస్తుంటే ఒంటరినే నీకై వేచే అభిసారికనే పరిచాను నా మది పాదరసంలా దొర్లిపోతుానీవు ప్రేమ నిరీక్షణలో
అమ్మా… నువ్వు గడపదాటి ఏడాది మనిల్లు చిన్నబోయి ఏడాది నువ్వు జ్ఞాపకమై ఏడాది అమరత్వాన్నిపొంది దైవత్వమై ఏడాది మేమంతా గుండెధైర్యాన్ని కోల్పోయి ఏడాది… సరిగ్గా ఈరోజే కదూ…
ఎంత అమానుషం…! ఎంత అవివేకం…! దేశాల సామర్ధ్యాలను విధ్వంసక శక్తితో కొలుస్తున్నాం! దేశాల శక్తి యుక్తులను దేశాలు దహించగల దేహాల సంఖ్యతో పోలుస్తున్నాం! దేశాల గొప్పతనాన్ని అవి..