రెక్కలు తెగి పడిన పక్షిలాగా
“ప్రేమ” పేరుతో తీయగా కబుర్లు చెబుతూ, వంచిస్తూ, మోసం చేస్తూ, “ప్రేమ” అనే ముసుగు నీడలో, మగ పశువులు కామాంధులై, మాయమాటలు చెప్పి లోబరుచుకుంటూ, పెద్ద మనుషులు
love
వందనాలు జాతిపితా
వందనాలు జాతిపితా సుందరమే నీ చరితా ! తెల్లవార్ని తరిమి కొట్టి స్వతంత్రమిడె నేతా ! బాలునిగా అల్లరులూ యువకునిగ చిరుతప్పులూ దక్షిణాఫ్రికాలోనూ రైలున అవమానాలూ! మార్చినాయి
ఎర్రటి గాయం గుండెకు తగిలితే… నల్లటి మరకలా ఉండిపోతే
పండిన శరీరం చిగురుటాకులా వణికిపోతోంది చాలీచాలని దుప్పటితో ప్రేమనంతా కప్పుకొని కాళ్లను కుంగదీసే చుకుని పెంచిన పిల్లలను మదిలో తలుచుకొనే…!! ఎర్రటి గాయం గుండెకు తగిలితే నల్లటి
తనువు కప్పుకోవటానికి వస్త్రం కావాలిగానీ…. అర్ధనగ్న ప్రదర్శనకు కాదు!
తనువు కప్పుకోవటానికి వస్త్రం కావాలిగానీ…. అర్ధనగ్న ప్రదర్శనకు కాదు! విద్యనభ్యసించటానికి విద్యాలయాలుగానీ…. వికారాలు పోవటానికి కాదు! జీవించటానికి తినాలిగానీ…. తినటానికి జీవించకూడదు! న్యాయం కోసం కోర్టులుగానీ…. వకీల్ల
జీవిత కావ్యం..
జీవితములో ప్రతి అధ్యాయం ఇంకా రాయని తెల్ల కాగితం కాలము తన చేతితో అనుభవాలను గురువులా నేర్పించే శిలాశాసనం ప్రతి సూర్యోదయం శ్వాసలలో ఆశలను ఆశయాలను ప్రభవించే
నవ్వితేనే ఆనందం…
నవ్వితేనే ఆనందం అనుకుంటే పొరబాటు కాదా? బాధంటే కన్నీరనుకుంటే అమాయకత్వం కాదా ? బతుకంటే చావనుకుంటే మూర్ఖత్వం కాదా ? నవ్వంటే ధైర్యం… బాదంటే ఓర్పు …
ఆమె ప్రేమ అపురూపం
ఆమె ప్రేమ అపురూపం ఆమె త్యాగం పరిపూర్ణం ఆమె కరుణ సముద్రం ఆమె కి తెలియనిది స్వార్ధం ఆమె లేని ప్రాణకోటి లేదు తను లేని ప్రపంచం
కల్పనలాంటి ప్రేమ
కలలాంటి ఈ జీవితం కనుమరుగౌతుందని తెలుసు కల్పనలాంటి ప్రేమ కవ్విస్తుంది.. ఏదో తెలీని హృదయస్పందన నీకు ఊరట కలిగిస్తుంది క్షణికం ఈమాయ నిన్ను మరిపించి మురిపిస్తుంది కదా….!!!
చిరునవ్వుల వరమిస్తావా
చిరునవ్వుల వరమిస్తావా చిరుగాలిలా వస్తాను అనురాగం కురిపిస్తావా చిరుజల్లులా చెంతకు వస్తాను శ్వాసలా నాతో ఉంటావా నీప్రాణమై నేనుంటాను దేవతలా కరుణిస్తావా మంచులా నీపాదాల చెంత కరిగి
ప్రియతమా నీవెక్కడ…?
చైతన్యమై చేరగలవా ఆనందమై అందుకోగలవా కలవై కనిపించగలవా స్నేహమై చేరువవుతవా అభిమానమై హక్కున చేర్చుకుంటావా ప్రేమై అల్లుకు పోతావా ప్రియతమా నీవెక్కడ…? నా వూహకందని ఓ వరమా
కలలో కూడా ఊహించని… ఈ బంధం నాకు వరం
నేనెవరో ఎవరో మీకు తెలీదు కాని మీ మనసులో కాసింత చోటు మీ తలపుల్లో కొన్ని క్షణాలైనా గడుపుతున్నాను మీ మౌనంలో బాషలెన్నో మీ కళ్ళలో ఊసులెన్నో
“మనసు”
దివినుండి దేవున్ని రప్పించలేక దేహాన్ని ఒప్పించలేక అలవికాని కోరికలు అల్లుకు పోయి మదిని కలిచి వేస్తుంటే మనసు మాటవినక మమత చేరువవక మారు మాటరాక ఎదురు చూస్తుంది